Ο ΦΙΛΑΡΓΥΡΟΣ ΤΟΥ ΜΟΛΙΕΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ..... ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ!!!!!

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, Ο ΦΙΛΑΡΓΥΡΟΣ ΤΟΥ ΜΟΛΙΕΡΟΥ ΚΑΙ...... ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ

Το Θέατρο της Δευτέρας υπήρξε μια σημαντική εκπομπή στην ιστορία της κρατική τηλεόρασης. 

Προσωπικά πιστεύω όπως και πολλοί άνθρωποι της γενιάς, ότι είδαμε πρώτη φορά θεατρική παράσταση χάρη σε αυτά τα γυρισμένα για την τηλεόραση θεατρικά έργα. 

Σημαντικά έργα του ελληνικού αλλά και του διεθνούς δραματολογίου, σημαντικοί συντελεστές, ηθοποιοί και σκηνοθέτες, έκαναν πολλούς από εμάς κάθε δευτέρα βράδυ να είμαστε κολλημένοι στο τηλεοπτικό μας δέκτη. 

Βέβαια ο χρόνος και η απόσταση από μια τόσο πρωτότυπη δουλειά στην γενικά κακή ελληνική τηλεόραση εύκολα μπορεί να μας κάνει να θεωρήσουμε ότι όλα τα θεατρικά έργα που είχαν παρουσιαστεί στο Θέατρο της Δευτέρας ήταν καλά.

Ένα από αυτά ήταν και ο ΦΙΛΑΡΓΥΡΟΣ του Μολιέρου. 

Ο ΦΙΛΑΡΓΥΡΟΣ (L' Avare ou l' ecole du mensonge) - Γράφτηκε από τον Μολιέρο στις 9 Σεπτεμβρίου του 1668!!!!!

Η ΥΠΟΘΕΣΗ:
Ο Harpagon, ένας πλούσιος φιλάργυρος, κυβερνά το σπίτι του με τόση κακία που όλη η πόλη ασχολείται μαζί του. Κρατά τα άλογά του τόσο αδύνατα που δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν.

 Δανείζει χρήματα σε υπέρογκες τιμές και ζει μονίμως με το φόβο μην του κλέψουν το θησαυρό του κάτω από τη μύτη του. 

Κυριευμένος από έντονο φόβο, υποψιάζεται τον καθένα και ελέγχει συνεχώς τα μέρη όπου έχει θάψει ένα μεγάλο ποσό των χρημάτων του για να τα φυλάει! Όσον αφορά στους πραγματικούς θησαυρούς, τα παιδιά του, τα περιθωριοποιεί και τα εξουσιάζει. Τους στερεί την ανεξαρτησία τους και την ελευθερία να επιλέξουν τον σύντροφο που επιθυμούν. 

Αντιθέτως, τους χρησιμοποιεί για να αποκτήσει ακόμα περισσότερο κέρδος με το να βρίσκει ο ίδιος γι' αυτούς πλούσιους συντρόφους. 

Καθώς όμως ο πατέρας και ο γιος έχουν σχέδια για την ίδια γυναίκα, γίνονται ανταγωνιστές στην αγάπη. Αλλά τέτοια είναι η δύναμη της αληθινής αγάπης που μέσω μιας οργανωμένης ληστείας τα παιδιά παίρνουν τον έλεγχο των πεπρωμένων τους αναγκάζοντας τον πατέρα τους να σταματήσει τα σχέδιά του για τους γάμους τους, με αντάλλαγμα την αποκατάσταση του πλούτου του. 

Και στην πορεία, ανακαλύπτουν μια ή δύο εκπλήξεις για τους εαυτούς τους που δεν θα μπορούσαν στην αρχή καν να υποψιαστούν.

ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΞΑΝΑΘΥΜΗΘΕΙΤΕ ΤΟΝ ΦΙΛΑΡΓΥΡΟ, ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΟΝ:

*Παίζουν με τη σειρά που εμφανίζονται Νίκος Δαφνής, Λαμπρινή Λίβα, Πάνος Ηλιόπουλος, Νίκος Σκιαδάς, Μιχάλης Μπίζιος, Γρηγόρης Βαρώσης, Φραντζέσκα Αλεξάνδρου, Γιώργος Τζέρμπος, Μαίρη Λαμπίρη, Χάρης Αναστασίου, Μαίρη Χήναρη, Γιώργος Νάκος*
*Σκηνοθεσία Νίκος Παπαδάκης*
*Από την εκπομπή "Το θέατρο της Δευτέρας"*
*Πρώτη προβολή 3/11/1980*

Πίσω από αυτές τις απίστευτες ιστορίες του Φιλάργυρου, που προκα­λούν το γέλιο, κρύβεται η κριτική του Μολιέρου για την ανερχόμενη αστική τάξη που είναι άπληστη, σκληρή γι’ αυτό και της αξίζει η γελιοποίηση.

ΠΗΓΗ:http://www.theaterinfo.gr/

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΟΙ ΝΥΧΤΕΣ ΠΟΥ ΖΩΝΤΑΝΕΥΕΙ Ο ΚΑΡΥΟΘΡΑΥΣΤΗΣ!!!!

ΚΑΡΥΟΘΡΑΥΣΤΗΣ - Πιότρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκι
Ήταν 18 Δεκεμβρίου 1892 και ο Καρυοθραύστης ανεβαίνει στη σκηνή για πρώτη φορά !





Ο Καρυοθραύστης είναι μπαλέτο σε δύο πράξεις και τρεις σκηνές, του ρώσου συνθέτη Πιότρ Ιλίτς Τσαϊκόφσκι, σε λιμπρέτο του Μαριούς Πετιπά και χορογραφία των Μαριούς Πετιπά και Λεβ Ιβάνοφ.

Είναι ένα από τα δημοφιλέστερα έργα στην ιστορία του μπαλέτου.

 

Ο Καρυοθραύστης και ο βασιλιάς των ποντικών, γράφτηκε από τον Ε.Τ.Α.Χόφμαν στα 1816, μία σκληρή ιστορία για την ανθρώπινη φύση και τη φιλία. 

Το 1844 διασκευάστηκε από τον Αλέξανδρο Δουμά πατέρα, ο οποίος με μεγάλη ευαισθησία κατόρθωσε να μετατρέψει την ιστορία του Καρυοθραύστη σ' ένα τρυφερό παιδικό παραμύθι που διαβάζεται μέχρι τις μέρες μας.

Η πρεμιέρα του έργου δόθηκε στο θέατρο Μαριίνσκι στην Αγία Πετρούπολη την Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 1892, σε μια διπλή παράσταση μαζί με την όπερα του Τσαϊκόφσκι, Γιολάντα.

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ VIDEO

Το 1891 ο διευθυντής των «Αυτοκρατορικών Μπαλέτων» της Αγίας Πετρούπολης Ιβάν Βσεβολόζκι παρήγγειλε στον Τσαϊκόφσκι δύο έργα (μία όπερα κι ένα μπαλέτο), τα οποία θα ανέβαιναν στην ίδια παράσταση. 
Η όπερα επρόκειτο να είναι η Γιολάντα, ενώ για το μπαλέτο συμβουλεύτηκε τον φίλο του χορογράφο Μαριούς Πετιπά, ο οποίος του πρότεινε το παραμύθι του Χόφμαν στη διασκευή του Δουμά πατρός.

Η πρεμιέρα του Καρυοθραύστη δεν σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Οι κριτικοί είχαν σοβαρές ενστάσεις για το ανέβασμα του μπαλέτου, αλλά επαίνεσαν τη μουσική του Τσαϊκόφσκι.

Ο Καρυοθραύστης παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Λονδίνο το 1934 και δέκα χρόνια αργότερα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Άρχισε να γνωρίζει επιτυχία σε παγκόσμια κλίμακα μόλις τη δεκαετία του '60. Σήμερα είναι ένα από τα δημοφιλέστερα έργα στην ιστορία του μπαλέτου και μία από τις σταθερές στα καλλιτεχνικά δρώμενα των Χριστουγέννων.

Ο Καρυοθραύστης, που διαρκεί γύρω στα 85 λεπτά, είναι από τις δημοφιλέστερες συνθέσεις του Τσαϊκόφσκι.

Η μουσική του ανήκει στη Ρομαντική περίοδο και περιέχει πασίγνωστες μελωδίες (Overture, March,Trepak, Waltz of Flowers, Dance of the Sugar Plum Fairy).

Αρκετά νωρίτερα από την πρεμιέρα του μπαλέτου (19 Μαρτίου 1892), ο Τσαϊκόφσκι παρουσίασε μία εικοσάλεπτη ορχηστική σουίτα, με τα κυριότερα μουσικά θέματα του Καρυοθραύστη (Σουίτα Καρυοθραύστης, έργο 71α).

Στην πρώτη πράξη, η μικρή Κλάρα δέχεται ένα δώρο από τον νονό της, τον δημοτικό σύμβουλο και παιχνιδοποιό Ντροσελμάγερ. 

Είναι ένας κινούμενος στρατιώτης, που λειτουργεί ως καρυοθραύστης. 

Όταν η γιορτή τελειώνει και οι καλεσμένοι φεύγουν, η Κλάρα μπαίνει στο ήσυχο σαλόνι για να κοιμίσει τον καρυοθραύστη. Καθώς το ρολόι χτυπά μεσάνυχτα, το κορίτσι αποκοιμάται και μεταφέρεται σε έναν παραμυθένιο κόσμο. 

Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο μεγαλώνει μαγικά, όλα τα παιχνίδια, ανάμεσά τους και ο καρυοθραύστης, ζωντανεύουν και ρίχνονται στη μάχη με μεγάλα ποντίκια που εισβάλλουν στο δωμάτιο. 

Τελικά, ο καρυοθραύστης κερδίζει τη μάχη και μεταμορφώνεται σε έναν όμορφο πρίγκιπα.

Στη δεύτερη πράξη, η Κλάρα και ο πρίγκιπας - Καρυοθραύστης ξεκινούν για ένα μαγικό ταξίδι. Περνούν από τη Βασίλισσα του Χιονιού, αλλά και από τη χώρα των Ζαχαρωτών με τη νεράιδα Ζαχαρένια.

Η Κλάρα δεν θέλει να αποχωριστεί τον Καρυοθραύστη της, όμως την ημέρα των Χριστουγέννων, καθώς ξυπνά κοντά στην οικογένειά της, το μόνο που κρατά στα χέρια της είναι ο Καρυοθραύστης, η κούκλα που της είχε χαρίσει ο νονός της.

Το μπαλέτο έχει χορογραφηθεί επίσης και από δύο εκ των κορυφαίων χορευτών του 20ου αιώνα.

 Από τον Ρούντολφ Νουρέγιεφ για τα Βασιλικά Μπαλέτα της Σουηδίας και τον Μιχαήλ Μπαρίσνικοφ για το American Ballet Theater. Η συνηθέστερη εποχή που ανεβαίνει είναι τα Χριστούγεννα, καθώς τότε είναι κατάλληλο το ρεαλιστικό σκηνικό για τη φανταστική αυτή ιστορία και παρουσιάζεται κάθε χρόνο.

ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΑΠΟΛΑΥΣΕΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
ΑΠΟ ΤΟ MARIINSKY THEATRE:

ΠΗΓΗ: http://www.cretalive.gr/

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΠΟΥ ΕΦΤΑΣΑΝ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ

Χριστούγεννα και φιλανθρωπία.

Αλληλεγγύη, όχι Φιλανθρωπία (στις μέρες του μνημονίου και όχι μόνο).

Αν ζούσε ο Παπαδιαμάντης σήμερα , σίγουρα δε θα έγραφε για τα παιχνιδάδικα, τις δημοτικές φιέστες και την ευτυχία των ημερών. Για ποιους θα έγραφε, άραγε;

Τα Χριστούγεννα του 2014, μοιάζουν να έχουν βγει από εικόνες περασμένων δεκαετιών για τη χώρα μας και την ελληνική κοινωνία.
Η Ελλάδα του χρηματιστηρίου, η ισχυρή Ελλάδα του πάλαι ποτέ , με όλα τα Βαλκάνια στα πόδια μας (τράπεζες, επιχειρήσεις, real estate κλπ), η Ελλάδα του σύγχρονου επιτεύγματος των Ολυμπιακών Αγώνων, δεν υπάρχει πια. Το όνειρο αποδείχθηκε όνειρο θερινής νυκτός

Μέρες όπως αυτές των Χριστουγέννων πολλοί συνεισφέρουν λίγο παραπάνω εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους προς τα θύματα μιας κρίσης για την οποία δεν ευθύνονται. 

Και δεν ευθύνονται διότι αυτοί που ευθύνονται φρόντισαν κινούμενοι ακραία αν-αλληλέγγυα και φιλοτόμαρα να μην χρειαστεί ποτέ να τύχουν αλληλεγγύης.
Εξαιρούνται κάποιοι “απρόσεκτοι”, των οποίων μάλλον η απληστία ήταν τέτοια, που το σύστημα που τους επέτρεπε να κατακλέβουν και δεν μπόρεσε να τους καλύψει  τους περιοδεύει ως παράδειγμα της ευνομίας την οποία (δήθεν) ευαγγελίζεται . Σύστημα που όμως τους επιτρέπει ακόμα και φυλακισμένοι να διαβιούν λίαν πολυτελώς. 

Ακόμα κι εκεί τελικά εμείς τους πληρώνουμε. Ίσως η πραγματική τους τιμωρία, που θα απεικόνιζε επακριβώς και το τι προκάλεσαν σε χιλιάδες συνανθρώπους μας, να ήταν: αφού τους γινόταν ολοκληρωτική κατάσχεση της κινητής και της ακίνητης περιουσίας τους, η παροχή ενός παλτού, μιας κουβέρτας και μιας κονσέρβας για την πρώτη νύχτα στο δρόμο.

Τις τελευταίες μέρες και λόγω εορτών, έχει αυξηθεί το αίσθημα φιλανθρωπίας, άτομα, τοπικές κοινωνίες, μη κυβερνητικές οργανώσεις, σωματεία, σύλλογοι, εκκλησία, εθελοντές κλπ μαζεύουμε τρόφιμα ( και τελευταία κονσέρβες, επειδή πολλά νοικοκυριά δεν έχουν ρεύμα να μαγειρέψουν ή χρήματα για μπουκάλες υγραερίου, λες και είμαστε στη Συρία), για τους απόρους, παιχνίδια, ρούχα, φάρμακα, σκεπάσματα και ότι άλλο έχουν ανάγκη οι συνάνθρωποί μας που βιώνουν δύσκολες καταστάσεις.

Γονείς μένουν με τα παιδιά τους, συνταξιούχοι μοιράζονται τις συντάξεις και μένουν με τα παιδιά και τις οικογένειές τους, η Εκκλησία, Δήμοι και οι ΜΚΟ με τους εθελοντές βρίσκονται σε κάθε γωνιά παρέχοντας τα στοιχειώδη τουλάχιστον για να μην πεθάνουν συνάνθρωποί μας ( μια μερίδα φαγητού, φάρμακα, χρηματική βοήθεια). Η αλληλεγγύη, η αλληλοβοήθεια και η στήριξη είναι πρωτόγνωρη, έχει όμως και τις αντοχές της.

‘Ένα κράτος δεν μπορεί συνεχώς να ζει με συσσίτια και μέσα σε μια διαδικασία αργού θανάτου για τους πολίτες του αλλά και για το ίδιο. 

Από τα 9,5 εκατομμύρια που μείναμε στη χώρα (βγάζουμε τους νέους μετανάστες και τους ξένους που αναχώρησαν οικειοθελώς για άλλες χώρες), το 1,5 εκατομμύριο είναι οι άνεργοι, εκ των οποίων μόνο οι 160 χιλιάδες λαμβάνουν επίδομα ανεργίας. 

2.7 εκατομμύρια είναι οι συνταξιούχοι και όσοι εργάζονται έχουν χαμηλές πλέον απολαβές ή δεν πληρώνονται στην ώρα τους.

Την ώρα που η φορολογία θεριεύει, τα κόκκινα δάνεια στις τράπεζες έχουν ξεπεράσει τα 120 δις και έπεται συνέχεια. 

Οι άνεργοι θέλουν δουλειά, οι πολίτες που θα χάσουν τα σπίτια τους από τους πλειστηριασμούς θέλουν στέγη, τα παιδιά στα σχολεία θέλουν πετρέλαιο, τα νοσοκομεία θέλουν αναλώσιμα, τα σπίτια θέλουν πετρέλαιο και ρεύμα, οι αναξιοπαθούντες και μετά τις γιορτές θα θέλουν τρόφιμα, φάρμακα κλπ.

Και το ερώτημα που γεννάται είναι πόσο θα αντέξει μια κοινωνία, μια χώρα που βλέπει το 41% να είναι στο όριο της φτώχειας και κάτω από αυτό; 

Καλή λοιπόν η φιλανθρωπία αλλά δεν αγγίζει τη ρίζα του ζητήματος. 

Η κοινωνία  έχει ανάγκη από όραμα, ελπίδα και προοπτική. 

Ο αργός θάνατος μιας χώρας, η εξαθλίωση , η φτωχοποίηση και η απουσία ελπίδας μπορεί να οδηγήσουν σε αποσταθεροποίηση το πολιτικό σύστημα. 

Η οργή, η αγανάκτηση και τα αδιέξοδα των πολιτών θα ξεσπάσουν κάποια στιγμή σαν τσουνάμι επί δικαίων και αδίκων και το 2015 δεν θα μοιάζει σε τίποτα με τα προηγούμενα χρόνια.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

ΠΗΓΗ:http://katoci.blogspot.gr/